Login

Een Ghanese kerkdienst

Gepubliceerd: 2014-03-12 14:24:32 | Door Barbara van Rijn | 1535x bekeken |

Al 4 jaar woont en werkt Barbara, een Nederlandse journaliste, in een dorp in Ghana. Ze vertelt over het stroeve begin en hoe ze uiteindelijk gelukkig en volledig ingeburgerd raakt in de bijzondere Afrikaanse levensstijl.


Een Ghanese kerkdienst

Netjes en gestreken voor de dag

Het is zondag, mijn wel verdiende uitslaapdag wordt ruw verstoord door tromgeroffel op mijn deur. 'We gaan!' Oja, even vergeten, naar de kerk met collega Kofi.

Kofi doet er ongeveer twee uur over om zich klaar te maken. Hij schrobt zijn schoenen met een sponsje en zijn complete outfit wordt zorgvuldig gestreken. Grappig, ik strijk nooit wat. Echt nooit. Maar Kofi is er behoorlijk bedreven in, hij lijkt het zelfs leuk te vinden. En ik moet toegeven, het resultaat mag er wezen.

Als hij eindelijk klaar is, ik stond al zo'n 50 minuten in de startblokken, kijkt hij me verschrikt aan. 'Wat heb jij nou aan?'. 'Uh, mijn netste kleren?' Reageer ik geïrriteerd. Een rok tot over mijn knieën en een net t-shirt.

'Dat kan niet hoor, je kan niet met blote benen naar de kerk!', hij begrijpt duidelijk niet hoe dit in mijn botte hersens is opgekomen. 'Die lange broek daar is prima' zegt Kofi wijzend naar een zwarte stretch broek. 'En doe je topje even uit, dan zal ik het even strijken.'

Nouja zeg, het moet niet gekker worden. Maar ik geef braaf toe. Hij strijkt maar een end weg.

Een kerk zonder ramen en deuren

Een Ghanese kerkdienst

Het is al half 9, we zijn veel te laat. Bij aankomst wordt ik vlug bij de hand genomen en dringend doch vriendelijk door een meisje naar een lege plastic stoel voorin de kerk gebracht. Kofi neemt ondertussen plaats achter het keyboard. Hij speelt piano terwijl de pastoor predikt. 

De kerk is een gare ruimte met vier muren en een laag dak. Je zou zeggen, ja logisch. Mis. Dat is niet logisch. Het is eerder regel dan uitzondering dat muren en daken ontbreken. Deze kerk heeft bijvoorbeeld geen ramen of deuren. 

Er staan zo’n 50 plastic stoelen in nette rijen naast elkaar geplaatst. De pastoor staat op het altaar waar als decoratie ook wat rode Chinese gordijnen hangen. Aan de zijkant van het geïmproviseerde altaar staat het keyboard, drumstel, bas gitaar en noem maar op. Menig bandje uit Nederland zou er jaloers op zijn en de enorme speakers zouden qua formaat niet misstaan op lowlands. De schorre luide stem van de pastoor schalt door het kerkje. Het geluid staat veel te hard en de boxen oversturen. Er zijn slechts een schamele twintig aanwezigen maar de pastoor predikt en het bandje speelt muziek alsof ze voor een miljoenen publiek staan. 

Een meisje staat op het podium enthousiast en extreem vals te zingen. Maar dat lijkt niemand een probleem te vinden. Meesten zitten neuriënd, hardop mee zingend, of zelfs dansend met hun witte zakdoek zwaaiend in de lucht te genieten van de performance. 

De pastoor in een zilver glanzend pak

Iedereen heeft zich duidelijk extra mooi aangekleed voor de gelegenheid. Vooral de dames zijn in vele kleuren en Ghanese traditionele kledij. De mannen dragen over het algemeen een pak. Ik ben totaal under dressed. Gênant ook weer. 

De pastoor is nog het meest bijzonder gekleed in mijn ogen. Hij heeft een zilver glanzend pak aan. Hij is glad geschoren en is zo’n 35 jaar oud. Hip en trendy, een snelle jongen met veel geld, zo lijkt het. De aanwezigen hangen aan zijn lippen. 

Iedereen in de kerk heeft ook een bijbel bij zich, ik ben de enige zonder. Daarnaast maken de meesten driftig aantekeningen in een extra boekje, alsof ze in de klas zitten. Het heeft eigenlijk ook wel iets van een les. 

De pastoor leest een regel voor uit de bijbel en laat vervolgens zijn fantasie lopen over wat deze zin te betekenen heeft in zijn ogen, wat wij daarmee moeten doen en hoe wij dat kunnen toepassen op ons leven. Een interessante kijk op het leven heeft deze man. Hij heeft ook duidelijk de kracht van de herhaling ontdekt. Iedere opmerking herhaalt hij minimaal 3 keer waarbij het volume per herhaling omhoog gaat.

Al je geld naar de kerk

Een Ghanese kerkdienst

Na zo’n 45minuten lijkt het tijd voor een volgende fase van de dienst. Iedereen staat op en loopt in een rij langs het podiumpje waar een houten kistje staat. Ik loop achter mijn buurman aan, om me heen kijkend, uitvogelend wat de bedoeling is van deze mars door de kerk. Vooralsnog zie ik geen hosties. Als ik uiteindelijk een meter voor de bak sta begint het te dagen. Geld geven, natuurlijk. Ik ben nog wel gedoopt, dit had ik aan kunnen zien komen. Maar shit, ik heb helemaal geen geld op zak! Deze mensen verwachten uiteraard een extreem gulle bijdrage van de blanke zeldzame bezoeker. Mijn hersens werken op volle touren, razend snel ontwikkel ik een strategie. Ik kijk omhoog, naar links, overal om me heen behalve naar de bak met geld. En, niet algeheel onbelangrijk, ik zet mijn domste gezichtsuitdrukking op. Een houten bak? Welke houten bak? Snel passeer ik de bak zonder er iets in te gooien. Ik heb die bak niet gezien.

Opgelucht ga ik snel weer op mijn stoel zitten. Beproeving met moeite doorstaan. Ik durf mijn buurman echter niet aan te kijken...

Een half uur later krijgen we allemaal enveloppen. Vragend houd ik mijn envelop omhoog en tik ik mijn buurman aan. 'Money' zegt hij alsof het de normaalste zaak van de wereld is. Ik krijg direct een rood hoofd. 

Collega Kofi heeft inmiddels mijn naar-geld-zoekende-blik opgemerkt en drukt vlug wat biljetten in mijn hand. Snel maar opvallend prop ik al het geld wat ik heb in de envelop, de krent in mij heeft het er moeilijk mee. Er wordt gevraagd om de enveloppen niet dicht te likken, dan kunnen ze namelijk volgende week weer gebruikt worden. Milieu vriendelijk hoor deze pastoor. 

Men heeft echt geen cent te makken en wordt ongeveer gedwongen om al hun zuur verdiende geld aan de kerk te geven. Vervolgens ziet de kerk er behoorlijk armoedig uit, maar rijdt de pastoor in zijn glimmende pak in een dikke wagen. De enige wagen. 


Speaking in Thongs

Een Ghanese kerkdienst

Dit kerk bezoek was voor mij tot nu toe al een vrij bizarre aangelegenheid maar het ergste moet nog komen. De pastoor vraagt iedereen op te staan en te bidden voor zichzelf. Mensen die een specifiek probleem hebben mogen naar voren komen voor wat extra aandacht. Tien mensen snellen naar voren, leggen hun kin op hun borst en sluiten hun ogen. 

De pastoor begint te schreeuwen door de microfoon. ‘Jezus will heal you!’

Hij duwt met zijn duim tegen de voorhoofden aan. Olijf olie wordt over hoofden gegoten. Ondertussen blijft hij onophoudelijk schreeuwen. Dit heet dus 'speaking in tongs'. Dit schreeuwen in een onbegrijpbare taal betekend dat hij in een speciale taal tegen god praat wat alleen extreem goede pastoren kunnen. Ja ja.

Alle andere mensen staan in zichzelf te bidden. Kofi speelt een lullig piano deuntje door het geschreeuw heen. Het lawaai van de pastoor is overweldigend. Ieder persoon die hij aan raakt gaat tegen de vlakte. 2 mannen hebben blijkbaar opvang dienst en manouvreren zich rondom de slachtoffers van de pastoor zodat de neervallende mensen zich bij het vallen niet bezeren. Inmiddels liggen er zo’n 6 mensen op de grond. De ene ligt stil, de ander ligt met zijn armen om zich heen te meppen en te schreeuwen. Ik heb het gevoel alsof ik in een soort gekkenhuis beland ben en voel me met de minuut ongemakkelijker. Zouden ze aan mij kunnen zien dat ik niet in God geloof? 

Na ongeveer een half uur van geschreeuw en andere rare praktijken bedaart het zooitje ongeregeld. De pastoor vraagt iedereen te gaan zitten voor de laatste woorden. Ondertussen wordt de mand voor het geld weer geinstalleerd. Iedereen vormt weer een rij en loopt langs de mand. Godverdomme, ik heb al mijn geld al gegeven. Moet ik weer met lege handen langs die mand terwijl iedereen kan zien dat ik er niks in doe. Genant man. Ondertussen spreekt de pastoor iedereen krachtig toe dat, ookal heb je maar 1 Euro over in je broekzak, en is dit de laatste euro die je bezit, als je dit dan toch aan de kerk geeft zal er zich morgen een wonder voordoen en zijn al je zorgen opgelost. Dat is de kracht van god. 

Ik loop langs het mandje en maak een beweging zodat het lijkt alsof ik er geld in gooi. Dat is dat. Opgelucht loop ik even later de kerk uit, saai was het in ieder geval niet noemen. 



Deel:

Tags:

Focus gerelateerde producten


De Bijbel voor ongelovigen

De Bijbel voor ongelovigen kopen

Vond u "Een Ghanese kerkdienst" interessant? Wellicht is dit product dan wat voor u!

Bestellen
Bijbel in gewone taal

Bijbel in gewone taal kopen

Vond u "Een Ghanese kerkdienst" interessant? Wellicht is dit product dan wat voor u!

Bestellen
Bolsius Geurstokjes Geurstokjes/ geurverspreider 45ml Vanilla

Bolsius Geurstokjes Geurstokjes/ geurverspreider 45ml Vanilla kopen

Vond u "Een Ghanese kerkdienst" interessant? Wellicht is dit product dan wat voor u!

Bestellen
The Bradt Travel Guide Ghana

The Bradt Travel Guide Ghana kopen

Vond u "Een Ghanese kerkdienst" interessant? Wellicht is dit product dan wat voor u!

Bestellen
Dof goud

Dof goud kopen

Vond u "Een Ghanese kerkdienst" interessant? Wellicht is dit product dan wat voor u!

Bestellen

Reacties


Er zijn momenteel geen reacties !

Geef reactie







Barbara van Rijn

Een journaliste wonend in Cape Coast, Ghana.


Like deze focus


Naar boven
Feedback