Login

Kan ik het?

Gepubliceerd: 2015-01-06 20:19:24 | Door wicked | 1010x bekeken |

Moeilijk, maar toch doe ik het

Kan ik het?

Jonge vrouw, 27 jaar en moeder van twee kinderen. Ze verteld haar verhaal, na jaren heeft ze iemand gevonden die voor haar schrijft en haar hierbij helpt. Ze heeft heel veel mee gemaakt en draagt een zware rugzak met zich mee. Gaande weg gaat het steeds beter, en was ze nu zover dat ze naar buiten durft te treden en kan ze het aan om het te doen.

Waar moet ik beginnen?

 

 

 

Het mogen vertellen, het opschrijven van iemand haar verhaal is niet eenvoudig. Maar toch gaan we aan de slag na dat iemand mij vroeg of ik dit wilde doen.
Ik heb al vele verhalen gehoord, door de jaren heen en deze is niet veel anders dan de verhalen die ik ken. Het is niet veel anders, het lijkt op een mini soap. Sommige ervaringen in het leven van een mens kent geen leeftijd, rugzakje gevuld met herinneringen, kunnen je overladen met goede als ook slechte gevoelens.


Dit geldt ook voor deze jonge vrouw, zij wilt haar verhaal delen. Ze koos er voor om het te laten schrijven. Waarom dan niet zelf schrijven? Gaande weg in het verhaal wordt duidelijk waarom ze zelf niet meer wilt schrijven.
Als we in gesprek raken, en ik vraag hoe ze vermeld wilt komen te staan in het verhaal is het enige wat ze antwoord: 'anonimiteit' Ze wilt niet met naam en toenaam bekend worden gemaakt, en dit geldt ook voor de hulpverlener die aanwezig is bij het gesprek. Die anonimiteit geef ik hen dan ook, en heb daar dan ook begrip voor. Ze wilt wel graag een pseudoniem aannemen, en voor mij schrijft dat ook fijner. De naam die ze verzint is 'Sophie' 


Sophie: Ik vertel dit verhaal in de hoop andere vrouwen aan te moedigen, dat ze niet bang moeten wezen om naar buiten te treden. En dat er ondanks alles hoop is, al zijn er dagen dat het lijkt dat hoop ver te zoeken is.
Ze verteld hoe zwaar het was als herinneringen om hoog kwamen, ze wist soms dan niet of ze wel door wilde gaan. 
Wie is Sophie, gewoon een vrouw niks aan de buitenkant zou je kunnen vertellen wat ze mee maakte. En ook zij weet dat ze niet de enige is die dit mee heeft moeten maken. En we weten ook dat er veel (jonge) vrouwen zijn die machteloos zijn en eruit willen uit die benaderde situatie.


Ze begint met vertellen: Sorry, ik voel me een beetje geëmotioneerd en weet eigenlijk niet goed waar ik moet beginnen. Als ik zelf schrijf althans als ik dat probeerde, dan kwam er altijd alleen maar woede uit. Woorden die gevoed werden door onmacht, schuld en boosheid. Het waren geen woorden met een betekenis. Ik had er over met mijn hulpverlener dat ik toch graag dit kwijt wil, ik wil het boek sluiten en voor mijn gevoel kan dat alleen als ik ga praten. Als het geschreven is. Wil ik het terug lezen? Nee! Maar ik kan het dan pas achter me laten. Ik heb twee kinderen, en ik wil er voor hun zijn! Zij zijn de reden dat ik door zet, zij zijn alles wat ik heb. En ik vecht door. 


Als kind leek ik gelukkig te zijn, ik heb nog een broer die is ouder dan ik. En we kwamen in huis niks te kort, ook al was het soms nijpend vanwege geld. Maar dat leek ons niet te storen. Ik groeide op ergens op het platteland, had vriendinnen en maakte een hoop lol. 
Op de middelbare school in de derde klas leerde ik "hem" kennen. Ik noem geen naam, alleen "hem" Hij was grappig, lief en leuk. En we spraken af in de pauzes op de welbekende plekken het fietsenhok. Ook al zat hij in de laatste dat mocht de pret niet derven. Ik had een vriendje, "hem" Mijn vriendinnen vonden ons een leuk stel, en dat vond ik zelf ook. Ik dacht dat hij de ware was, ik zou met hem gaan trouwen. Ik droomde over hem. Is dat niet wat alle meisjes doen of deden? Ik wel op dat moment. Mijn ouders wisten het en na een ontmoeting vonden ze het ook wel goed, en hij was lief, aardig, leuk, spontaan ach en zo kan ik wel door gaan. 


Sophie stopt met praten, ze heeft het moeilijk en dat is voelbaar en zichtbaar. We nemen een korte pauze ook al was ze net begonnen.


Sorry voor mijn onderbreking, maar ik voelde even dat ik de controle verlies en dat wil ik niet. Dan kan ik beter stoppen en even op adem komen. Het is duidelijk te merken aan mij denk ik dat het toch nog best moeilijk is. Ik zou het kort houden: fietsenhok zoals altijd, alleen dit keer na schooltijd. Hij was ouder dan ik en hij wist ook van mij dat ik nog niet zover was. Waarom? Ik dacht hij begreep me. Die middag na schooltijd pakte hij me, het deed "hem" niks. Ik huilde en vocht, sloeg en schopte. Maar schreeuwen dat kon ik niet, hij hield mijn mond dicht. Voor ik het begreep wat er gebeurd was, wat "hem" gedaan had was het al te laat. Ik bleef leeg, verstompt en verslagen achter in het fietsenhok.


Er valt een stilte, en na een tijdje zegt Sophie dat ze door wilt gaan met haar verhaal. Maar (kijkend naar haar hulpverlener) besluit ze dat het niet in een keer lukt. Dat is ook begrijpelijk! Het is niet eenvoudig om alles zomaar en vooral aan een wilt vreemde te vertellen. Ze vraagt aan mij of ik al een gedeelte wil publiceren, en daar werd ik even stil van. Want tja, je publiceert in feite een halve verhaal, nog niet eens. Ik heb bijna van de hulpverlener in een samenvatting Sophie haar verhaal gehoord, en het fietsenhok verhaal de verkrachting is nog maar het begin. We hebben afgesproken om elke week een uur uit te trekken voor Sophie haar verhaal. En er zal dus wekelijks een artikel verschijnen. We zijn nu tot zover gekomen en we zullen zien wat het volgende is, en hoe ver we dan komen. Alles wordt gedaan in de tempo die Sophie aangeeft, en kan volhouden. Voor Sophie is het belangrijk, dat ze dit proces kan volhouden en zo op deze manier alles kan afsluiten. Voor zover ik heb begrepen, gaat het uitstekend betreft haar psychische toestand en is ze sterker er uit gekomen dan ze ooit verwachtte. Ze is er nog niet, en daar gaat nog wel een tijdje over heen. Tot hier gaat het verhaal van Sophie, en zoals zij graag wilt wordt het gepubliceerd en komt er een vervolg. Ze wilt geen medelijden, alleen maar haar verhaal delen. 


Deel:

Tags:

Reacties


Er zijn momenteel geen reacties !

Geef reactie







wicked

Wicked


Like deze focus


Naar boven
Feedback