Login

Computer en Sofware

Gepubliceerd: 2013-12-12 08:48:03 | Door VJDesign | 1062x bekeken |

Computers en Software. Historie van de Personal Computer

Computer en Sofware

Eind 1980 werd er bij IBM onder leiding van Don Estridge een groep van 12 technici en ontwerpers bij elkaar gezet onder de naam Entry Systems Division. Ze kregen als opdracht een echte personal computer te onwikkelen. IBM vond de al bestaande machine ‘’de 5100 serie’

De geschiedenis van de personal computer

Computer en Sofware

Eind 1980 werd er bij IBM onder leiding van Don Estridge een groep van 12 technici en ontwerpers bij elkaar gezet onder de naam Entry Systems Division.
Ze kregen als opdracht een echte personal computer te onwikkelen.
IBM vond de al bestaande machine ‘’de 5100 serie’’ daar niet geschikt voor.
Het team integreerde de eigenschappen van de bestaande ontwerpen op de markt en slaagde erin binnen een jaar met een eigen ontwerp te komen.

Ze deden zo min mogelijk zelf en kochten componenten bij andere bedrijven.

Dat betekende een open uitnodiging om op de rails te springen en mee te doen.

IBM kocht bijvoorbeeld van het toen volstrekt onbekende en klein bedrijfje Microsoft een nog te ontwikkelen besturingssysteem voor de personal computer.

Microsoft kocht toen eerst zelf QDOS (Quick and Dirty Operating System) van een ander bedrijfje op en verkocht rechten op het gebruik aan IBM, dat het op de computers installeerde onder de naam ‘’PC-DOS’’.

 

Op 12 augustus 1981 presenteerde IBM hun personal computer; de 5150 IBM Personal Computer op basis van de 8088CPU, een 16 bits microprocessor (extern 8 bit) van intel en een Iindustry Standard Architecture (ISA) bus.

De eenvoudigste uitvoering bestond destijds uit een toetsenbord en systeemkast, voorzien van 40K Rom en 16K ram.

Diskdrives had de machine niet ; programma`s moesten op geslagen worden op een cassetterecorder.

Met een 5 ¼ inch, 160K Floppy drive en 64K Ram.

Er moest maar liefst $1565 (destijds 4445 gulden of 80000 BEF) voor worden betaald.

De eerste reacties waren overweldigend; tegen het einde van 1982 werd er op werkdagen al een computer per seconde verkocht.

Door het gewicht van de industriereus IBM werd de pc langzamerhand ook in het zaken leven serieus genomen en de eerste praktische en nuttige toepassingen begonnen het licht te zien.

Omdat het merendeel van de componenten op de vrije markt te krijgen was en IBM de specificaties verkocht voor $49 per boek, kon elke fabrikant een vergelijkbare computer bouwen.

Het Basic Input/Output System, BIOS, dat afzonderlijke componenten aanstuurde, hield IBM voor zichzelf.

Om patenten te omzeilen werd er door een tweetal bedrijven een goed team gevormd, dat elk in afzondering een BIOS ontwikkelde.

Op die manier konden ze de IBM PC klonen, zonder patenten te schenden.

En omdat Microsoft bij de onderhandelingen met  IBM bedongen had, dat het zijn besturingssysteem onder eigen naam MS-DOS mocht blijven verkopen, was er ook een besturingssysteem voor beschikbaar.

De personal computer van andere merken dan IBM werden om die reden klonen genoemd.

Een andere aanduiding was IBM Compatible.

DOS werd op die manier een de-facto standaard besturingssysteem voor personal computers.

Tegenwoordig word MS-DOS bijna niet meer gebruikt, alleen word het nog geëmuleerd in enkele Windows versies, waaronder Windows ME en 2000.

 

Software.

 

Software of programmatuur is een gangbare word voor computerprogramma`s.

Naast toepassingen voor de mainframes, pc`s en spelcomputers, bevatten ook apparaten zoals televisies, telefoons, telefooncentrales, auto`s, machines sinds de jaren zeventig van de vorige eeuw vaker software.

 

Software kan worden ingedeeld naar toepassingsgebied of gebruikers groep.

Het begrip ‘’software’’ komt uit het Engels en is de tegenhanger van hardware (apparatuur), waarmee alle ‘’Tastbare’’ apparatuur word bedoelt.

 

Het onderscheiden tussen hardware en software bestond al voordat de computer bestond, al worden die termen in die zin vaak niet gebruikt.

Een radiotoestel is hardware, het radioprogramma is software.

Een grammofoon is hardware, de plaat is software.

Dit illustreert dat de hardware onbruikbaar is zonder software.

 

Software voor de pc`s word vaak onderscheiden in doelgroepen.

 

·         Privésoftware

·         Kantoorsoftware

·         Bedrijfssoftware

·         Systeemsoftware

 

Door deze onderscheiding is het voor de consument maar ook voor de ontwikkelaar makkelijk te zien welke software voor welke doelgroep gebruikt kan worden.

Zo heb je met kantoorsoftware een uitgebreidere variant terwijl de software voor privé gebruik weer iets kleiner is.

 

Wat is nu precies Systeemsoftware?

 

Systeemsoftware word ook wel besturingssysteem genoemd, met als bekende voorbeelden als Windows, Macintosh en Unix.

Dit zijn allemaal programma`s die nodig zijn voor het functioneren van het systeem, bijvoorbeeld programma`s om bestanden te kopiëren (CP of Copy) te verwijderen (RM of DEL) mappen aan te maken en de inhoud van bestandssysteem zichtbaar te maken (IS of DIR).

Typische onderdelen zijn BIOS, device drivers, interrupt service routines.

Deze laag word ook wel low level software genoemd.

 

1.       De kernel: deze implementeert alle diensten dei voor het hele systeem beschikbaar (moeten) zijn zoals: multitasking, geheugenbeheer en semaforen.

2.       Programmabibliotheken met specifieke functionaliteiten, zoals netwerkabstracties (bv. TCP/IP), implementaties van specifieke bestandsystemen, grafische routines en basis bibliotheken voor specifieke computertalen(LIBC bijvoorbeeld).

3.       Deamons, processen die weliswaar niet bij de kernel horen, maar wel noodzakelijk zijn voor het functioneren van het systeem zoal programmamanagers, printermanagers, windowmanagers en cronachtige programma`s.
Deamons worden (in de regel) door het systeem zelf gestart en zijn voortdurend actief.

 

·         Netwerkprogrammatuur (bijvoorbeeld voor internet) FTP. NNTP- en IRC servers en cliënten.

·         Om te kunnen werken hebben computers tenminste firmware nodig, bijvoorbeeld het BIOS van een pc, maar in de regel bevat een computer een grote verscheidenheid aan sofware.

·         De uitzondering hierop is een embedded system , dat over het algemeen uitsluitend op firmware berust

 

Software is niet alleen een belangrijk onderdeel voor pc`s maar ook voor bijvoorbeeld telefoons en televisies.

 

 

 

Keygen.

 

Het woord Keygen is een afkorting afgeleid van de Engelse term key generator.

Heel vaak is er voor software een licentiecode nodig.

Bij illegaal gedownloade software zit er vaak een Keygen.

Deze genereert een licentiecode op basis van een ingevulde naam.

Er zit een algoritme achter de naam van de licentiecode.

Een echte Keygen hoeft niet illegaal te zijn, maar een Keygen is illegaal en dus verboden  als het gaat om een programma dat ontsleuteld moet worden waarop de auteur het auteursrecht nog heeft.

Als het auteursrecht is verlopen, is de desbetreffende Keygen niet (meer) illegaal, omdat iedereen de dan aan het publiek domein vervallen software mag gebruiken.

Keygens zijn altijd toegewijde programma`s.

Dit betekend dat je Keygen niet voor alle software ter wereld kunt gebruiken, maar slechts voor de bedoelde software.

 

Werking

 

Veel software vraagt enkel tijden de installatie om een licentiecode.

De installatiesoftware past een algebraïsche functie op de licentiecode toe om deze te controleren.

Zo kan dit algoritme  bijvoorbeeld definiëren dat de licentiecode 5 cijfers moet bevatten die als controlecijfer 25 hebben, en dat er 3-5 letters moeten zijn die , wanneer ze worden omgezet in hun numerieke equivalenten, een controlesom van 42 hebben.

Om een Keygen te maken word er gebruikt gemaakt van een disassembler die naar de assembler code van het programma kijk door ofwel de software zelf ofwel de installer te bekijken.

Wanner er toegang is tot de programmacode van het programma is het niet moeilijk om de subprogramma`s  die verantwoordelijk zijn voor de verificatie van de licentiecode terug te vinden.

Met deze kennis kan men  het algoritme namaken dat gebruikt wordt om geldige licentiecodes te maken(reverse engineering).

Dit algoritme wordt dan geïmplementeerd in de Keygen.

Het probleem van deze methode is dat als het bedrijf een database heeft met alle geldige licentiecodes, je toegang moet hebben tot de database om deze licentiecode geldig te kunnen maken.

 

Oplossing door softwareontwikkelaars.

Softwareontwikkelaars hebben geprobeerd deze piraterij te voorkomen door productactivatie in te voeren via internet of telefoon. Nieuwe Keygens hebben ook al de mogelijkheid deze activatie te omzeilen. Sommige softwareontwikkelaars (zoals Adobe) gebruiken een telefoonactivatie waarbij je een speciale code moet geven als je belt. Deze nieuwe Keygens hebben de mogelijkheid om deze code in te geven en het antwoord op de code terug te geven. Andere ontwikkelaars hebben geen productactivatie ingevoerd maar proberen het moeilijker te maken om het algoritme terug te vinden. Er zijn ook ontwikkelaars die hun software enkel laten werken als hun USB-stick aangesloten is maar ook dat kan softwarematig omzeild worden.

 


Deel:

Reacties


Julius L. | 2013-12-12 14:21:26

Lekker één op één overgenomen van een andere site.. beetje jammer

VJ-Design | 2013-12-12 15:19:35

Sorry maar ik heb deze tekst zelf getypt en gemaakt

Geef reactie







VJDesign


Like deze focus


Naar boven
Feedback